น้ำค้างพรมบ่มร่างกลางไพรพฤกษ์ มิตรยามดึกคือดาวเดือนเกลื่อนเวหน สดับเสียงหรีดหริ่งกล่อมอ้อมกมล เหนื่อยล้าทนหยัดยืนฝืนกายา ทำหน้าที่อยู่ชายแดนแสนหนาวเหน็บ ยอมป่วยเจ็บพลีชีพได้ไม่กังขา ทหารกล้าผู้พิทักษ์นครา ขอเทวาปกป้องคุ้มครองเทอญ