เมื่อน้ำรด หยดลง หินคงกร่อน ดวงมานอ่อน เธอนั้น มิหวั่นไหว อยากจะรู้ เสียจริง เอาสิ่งใด ทำดวงใจ ให้แกร่ง แข็งจริงเชียว แม้พรอดพร่ำ คำวอน ที่อ่อนหวาน อ้อนนงคราญ อย่างไร ไม่แลเหลียว แต่จะรอ ขอย้ำ เพียงคำเดียว ขอสักเที่ยว เถิดหนา คำว่ารัก